روحم جايى ديگر مىرود . اين پهلوها را از رختخواب نرم دور كن تا نيروى ايمان و تنبه در تو پيدا شود . مرحله اول ، تنبيه قلب و بيدار كردن آن است . اما توبيخ آن ، وقتى قلبت را بيدار كردى ، در نيمه شب متوجه خود باش ، توبيخش كن . امام اين را ياد مىدهد : فَوَاهاً لَهَا لِمَا سَوَّلَتْ لَهَا ظُنُونُها وَ مُنَاهَا وَ تَبّاً لَهَا لِجُرْأَتِهَا عَلَى سَيِّدِهَا وَ مَوْلَاهَا ؛ پس واى بر اين نفس كه گمان‌هاى باطل و آرزوهاى بيجايش در نزد او جلوه كرد ، و نابود باد كه بر آقا و مولاى خويش دليرى كرد . اى نفس واى بر تو ، چگونه گناه كردى در صورتى كه اللَّه در مقابلت بود ، چرا فراموشش كردى ؟ چرا غفلت كردى ؟ در مقابل آن عظمت چرا كور شدى ؟ و نديدى و نفهميدى ؟ چرا جرئت كردى ؟ توبيخش كن ، ملامتش كن .